تعیین شرایط مناسب برای تهیه کامپوزیت دندانی بر پایه رزین بیس‌فنول A-گلیسیدیل متاکریلات تقویت‌شده با نانوساختار ایروژل سیلیسی

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشکده نساجی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان،ایران

3 عضو هیات علمی دانشکده مهندسی شیمی- دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان

چکیده

در پژوهش حاضر، کامپوزیت‌ دندانی جدید بر پایه بیس‌فنول‌A-گلیسیدیل-متاکریلات (Bis-GMA)/تری‌اتیلن‌گلیکول‌دی‌متاکریلات (TEGDMA) حاوی پرکننده نانوساختار ایروژل سیلیسی آبگریز با تخلخل بالای ۸۰٪، حفره‌های با ابعاد متوسط ۱۰ نانومتر و سطح مخصوصm2/g ۸۱۱ تهیه شد و اثر متغیرهای فرایندی مهم شامل زمان نوردهی، نسبت وزنی دو رزین و روش تهیه بر خواص این نوع کامپوزیت بررسی شد. شناسایی ذرات ایروژل سیلیسی و بررسی خواص کامپوزیت دندانی با استفاده از آزمون‌های FT IR، جذب و واجذب نیتروژن، تغییر رنگ و آزمون‌ استحکام فشاری انجام گرفت. نتایج نشان دادند که استفاده از ذرات نانوساختار ایروژل سیلیسی به عنوان پرکننده در کامپوزیت دندانی، شاخص سفیدی کامپوزیت حاصل را در مقایسه با رزین اولیه به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد. با افزایش زمان نوردهی تا 40 ثانیه، شاخص زردی کامپوزیت به شدت کاهش و شاخص سفیدی آن افزایش یافت و پس از آن، هر دو شاخص ثابت ماندند. با حضور ذرات ایروژل در رزین دندانی، استحکام فشاری کامپوزیت حاصل تا 50% افزایش یافت. همچنین نتایج نشان دادند که کامپوزیت تهیه‌شده با ترکیب مونومرهای Bis-GMA/TEGDMA با نسبت وزنی 50/50 به‌دلیل گرانروی پایین‌تر رزین و نفوذ بهتر آن به درون حفره‌هایی نانومتری پرکننده، از استحکام فشاری بالاتر در مقایسه با کامپوزیت تهیه شده با نسبت وزنی۷۰/۳۰ از Bis-GMA/TEGDMA برخوردار است. با استفاده از روش اختلاط ایروژل سیلیسی با مونومر رقیق‌تر TEGDMA و سپس فرایند حباب‌گیری و اختلاط با رزین Bis-GMA و آغازگر، کامپوزیتی با استحکام فشاری بالاتر تهیه شد. همچنین استفاده از ایروژل سیلیسی به عنوان تقویت کننده رزین دندانی منجر به افزایش درصد زنده ماندن سلول ها و کاهش سمیت کامپوزیت دندانی شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات