بهینه سازی سنتز کاتالیست پخت دی‌بوتیل‌تین ‌دی‌لورات (DBTDL) و بررسی سینتیک واکنش تهیه پلی‌یورتان

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه جامع امام حسین (ع)، دانشکده و پژوهشکده علوم پایه، گروه شیمی

2 هیات علمی

3 دانشگاه جامع امام حسین (ع)، دانشکده علوم پایه، گروه شیمی، تهران، ایران

چکیده

کاتالیست دی‌بوتیل‌تین‌دی‌لورات به‌عنوان یکی از کاتالیست‌های مهم قلع طی سه دهه اخیر در صنعت تهیه پلی‌یورتان مورداستفاده قرارگرفته است.. در این تحقیق سنتز دی‌بوتیل‌تین‌دی‌لورات (DBTDL) با استفاده از دی‌بوتیل‌تین‌دی‌کلرید و دی‌بوتیل‌تین‌دی‌اکسید در شرایط دمایی و حلال‌های مختلف انجام شد. در تمام روش‌ها لوریک اسید به‌عنوان ماده ضروری در فراهم آوردن لیگاند لورات مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد از بین این روش‌ها بهترین راندمان (95%) مربوط به استفاده از حلال تتراهیدروفوران در دمای محیط (ماده اولیه دی‌بوتیل‌تین‌دی‌کلرید) و حلال تولوئن در دمای رفلاکس (ماده اولیه دی‌بوتیل‌تین‌دی‌اکسید) است. تعیین مشخصات محصول واکنش با استفاده از روش‌های دستگاهی IR, 1H-NMR, 13CNMR انجام شد. مطالعه سینتیکی واکنش پخت پلی‌یورتان در حضور DBTDL.، با بررسی اثر دما بر سرعت واکنش فرایند پخت در حضور کاتالیزور تجاری و کاتالیزور سنتزی انجام گرفت. برای این منظور اندازه‌گیری تغییرات شدت پیک جذب ایزوسیانات ( IPDI) در فرکانس کششی cm12266 توسط طیف بینی IR در دماهای مختلف انجام شد. با استفاده از داده‌های به‌دست‌آمده از بررسی اثر دما، علاوه بر ثابت سرعت، میزان پیشرفت واکنش و انرژِی فعال‌سازی واکنش پخت پلی‌یورتان در حضور دو نوع کاتالیست تجاری و سنتزی محاسبه گردید. مقادیر انرژی فعال‌سازی با استفاده از کاتالیستDBTDL تجاری و سنتزی به ترتیب 09/65 و 09/54 کیلوژول بر مول به دست آمد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات