سنتز هیدروژل نانوکامپوزیت آهن و بررسی رهایش داروی ضدسرطان دوکسوروبیسین

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده شیمی- دانشگاه پیام نور

2 دانشکده شیمی-دانشگاه پیام نور

چکیده

در این پژوهش برای اولین بار هیدروژل نانو‌‎کامپوزیت آهن بر پایه پلی (2- دی متیل آمینو) اتیلن متاآکریلات پیوند زده شده بر روی پلیمر زیست‌سازگار ثعلب سنتز شده است. تکپار‌های (2- دی متیل آمینو) اتیلن متاآکریلات بر روی اسکلت ثعلب پیوند زده می‌شوند و هم زمان با آن، اتصالات عرضی نیز ایجاد می‌شوند. در واکنش مذکور متیلن‌بیس‌آکریل‌آمید (MBA) به عنوان شبکه‌ساز و آمونیوم پرسولفات (APS) به عنوان آغازگر گرمایی عمل می‌کنند. عوامل موثر بر میزان جذب آب به روش سیستماتیک بهینه‌سازی شدند تا ابرجاذبی با بالاترین ظرفیت تورمی به‌دست آید. سپس رفتار تورمی ابرجاذب‌ بهینه شده در شرایط گوناگون (محلول‌های نمکی متفاوت، محلول آبی با pHهای متفاوت، مخلوط حلال‌های آلی با آب و...) بررسی شد. سنتیک جذب آب در شرایط عادی و تحت بار نیز مطالعه و در مورد برگشت‌پذیری تعدادی از رفتار‌های هوشمندانه آنها تحقیق شد. رهایش داروی دوکسوروبیسین از ساختار هیدروژل نانو‌کامپوزیت آهن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمایش به‌خوبی نشان داد که رهایش داروی دوکسوروبیسین از هیدروژل سنتز شده بهpH محیط حساس است. برای اثبات پیوند خوردن (2- دی متیل آمینو) اتیلن متاآکریلات بر روی ثعلب از طیفFT-IR استفاده شد. ریخت‌شناسی هیدروژل نیز با دستگاه SEM بررسی شد. قطر نانو ذرات با تصویرTEM و AFM حدود 9 تا 11 نانومتر تخمین زده شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات