رهایش کنترل شده زهر عقرب کمپسوبوتوس از نانوذرات کیتوزان به عنوان سیستم انتقال آنتی‌ژن

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دپارتمان تحقیقات واکسن و سرم های انسانی، موسسه واکسن و سرم سازی رازی، کرج، ایران

چکیده

نانوذرات پلیمری به عنوان یکی از بهترین سیستم‌های انتقال دارو، در سالهای اخیر به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. در مطالعه حاضر نانوذرات پلیمری از طریق ژله‌ای شدن یونی تری‌پلی‌فسفات (TPP) و کیتوزان تهیه شدند. سپس زهر عقرب کمپسوبوتوس بروی آن بارگزاری شد. خواص فیزیکوشیمیایی نانوذرات حاصل و پارامترهای موثر بر آزادسازی زهر در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. مورفولوژی و ویژگی نانوذرات کیتوزان حاوی زهر به ترتیب توسط میکروسکوپ الکترونی نگاره (SEM) و طیف سنجی مادون قرمز (FT-IR)، تعیین شد و متوسط اندازه ذرات و پتانسیل زتا با استفاده از DLS اندازه‌گیری شد. تکنیک FT-IR، اتصال گروه تری‌پلی‌فسفات با گروه‌های آمین کیتوزان را در نانوذرات تایید نمود و SEM ساختاری کروی، صاف و تقریبا همگن را برای نانوذرات نشان داد. کپسوله کردن بهینه، با راندمان (۹8/۹9٪) و ظرفیت بارگزاری (44/80٪)، با استفاده از محلول کیتوزان با غلظت ۲ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر، نسبت جرمی کیتوزان به TPP برابر با 2 و غلظت اولیه ۵۰۰ میکرو‌گرم بر میلی‌لیتر زهر عقرب بدست آمد. در شرایط آزمایشگاهی، در ۸ ساعت اولیه حدود ۲۰٪ آزادسازی زهر از نانوذرات صورت می‌گیرد و سپس به آرامی و با سرعت ثابت در ۷۲ ساعت، رهایش ادامه می‌یابد. بنابراین می‌توان زهر عقرب کمپسوبوتوس ، تثبیت شده روی نانوذرات کیتوزان را به عنوان یک سیستم انتقال آنتی‌ژن در نظر گرفت. آزادسازی ناگهانی و یک‌باره در خصوص این زهر مشاهده نمی‌گردد و این یکی از نقاط قوت نانوذرات کیتوزان حاوی زهر تهیه شده می‌باشد، چرا که آزاد سازی تدریجی آنتی‌ژن، برای تقویت سیستم ایمنی بسیار حائز اهمیت است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات