مطالعه تئوری بر روی برخی از خواص ساختاری و الکترونوری کمپلکس های مخلوط دی‌ایمین-دی تیولات با فلزات گروه هشتم (VIII) برای کاربرد در سلول های خورشیدی حساس شده به رنگ

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز

2 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

چکیده

در این پژوهش با استفاده از محاسبات نظریه تابعیت چگالی (DFT) و روش چگالی وابسته به زمان (TD-DFT) خواص ساختاری، الکترونی و نوری کمپلکس‌های مخلوط دی‌ایمین-دی تیولات با فرمول عمومی[M(diimine)(dithiolate)] (فلز = نیکل، پالادیم و پلاتین، دی ایمین = فنانترولین (phen)، دی‌تیولات = 1، 2-دی‌بنزن دی‌تیولات (bdt) و مالئونیتریل دی‌تیولات (mnt)) گزارش شده است. همچنین آنالیز اوربیتال طبیعی پیوندی (NBO) برای بررسی دقیق تر خواص ساختاری کمپلکس های مورد نظر انجام شد. نتایج نشان می‌دهد که خصلت کوالانسی پیوند فلز−گوگرد از فلز−نیتروژن بیشتر بوده و قطبش‌پذیری همیشه از سمت اتم گوگرد در این پیوند انجام می‌شود. طیف جذبی این کمپلکس ها به وسیله روش چگالی وابسته به زمان با مدل زنجیره-های قطبیده (PCM) انجام شد. نتایج به دست آمده حاکی از این است که لیگاند bdt و فلز پلاتین شدت جذب را افزایش داده و می تواند سبب جابه جایی قرمز کل پیک جذبی گردد. به علاوه این کمپلکس دارای بیشترین دریافت بازده نوری (LHE) است. در مجموع، این مطالعه می‌تواند برای کمپلکس‌های دی‌ایمین-دی تیولات با ترکیبی مناسب از یون های فلزی و لیگاندها گسترش یابد تا به عنوان سلول های خورشیدی حساس شده به رنگ بررسی شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات