بررسی تولید بیوپلیمر بتاکاروتن از جلبک دونالیلا سالینا در آب شور دریاچه ارومیه

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

2 دانشگاه مراغه

3 گروه مهندسی شیمی- دانشکده فنی-دانشگاه مراغه- مراغه- ایران

4 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه

چکیده

به منظور بررسی تاثیر تیامین بر رشد و نمو و میزان تجمع بتاکاروتن در جلبک دونالیلا سالینا در محیط شور، محیط کشت جلبک با مقادیر بالای نمک دریاچه ارومیه (۲۰ درصد وزنی-حجمی) همراه با تیامین تهیه و اثرات آن بر رشد جلبک مورد ارزیابی قرار گرفت. جلبک دونالیلا سالینا از مرکز بیوتکنولوژی محیط زیست دانشگاه صنعتی سهند تهیه و در دمای ۲۸ درجه سانتی‌گراد و شدت نور ۱۰۰ لوکس در شیکرانکوباتور، رشد داده شدند. تیمارهای مورد مطالعه شامل محلول ۲ درصد (وزنی-حجمی) نمک دریاچه ارومیه‌ (شاهد)، محلول ۲۰ درصد (وزنی-حجمی) نمک دریاچه ارومیه، محلول ۲۰ درصد (وزنی- حجمی) نمک دریاچه ارومیه به همراه ۲۵ میکرومولار تیامین بود. در این پژوهش برای تعیین اثر بخشی یا عدم اثر بخشی تیمارهای مورد مطالعه، پارامترهای شمارش سلولی، وزن خشک، میزان جذب شدت نور، میزان کلروفیل کل، کاروتنوئید کل، پروتئین و در نهایت کاروتن موجود در نمونه ارزیابی گردید. بطور کلی می‌توان عنوان نمود که اگرچه جلبک دونالیلا سالینا مقاوم به‌ شوری است ولی تنش شوری 20 درصد (وزنی-حجمی) سبب کاهش تقسیم سلولی آن می‌گردد که حاکی از اثرات منفی آن بر متابولیسم سلول است. افزودن تیامین ضمن کاهش اثرات منفی شوری بر متابولیسم، تجمع بتاکاروتن به‌عنوان پیش‌ساز بیوسنتز ویتامین آ را افزایش داده و می‌توان از این ویتامین برای افزایش تولید این ترکیب از طریق جلبک مورد مطالعه بهره برد.

کلیدواژه‌ها