مقایسه عملکرد جاذب‏‌های اصلاح ‌شده کربن ‌فعال و آلومینا با محلول‏‌های هیدروکسیدی جهت افزایش شدت جذب گاز کربن ‌دی‌اکسید

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری شیمی کاربردی، دانشکده شیمی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

2 دانشگاه علم و صنعت ایران - دانشکده مهندسی شیمی

چکیده

در این تحقیق جهت افزایش شدت جذب‌‌ سطحی گاز کربن ‌دی‌اکسید، جاذب‌های کربن ‌‌فعال و آلومینای ‌فعال با محلول‌های سدیم ‌هیدروکسید و پتاسیم ‌هیدروکسید اصلاح یافتند. تأثیر پارامترهای مختلف عملیاتی از جمله مقدار جاذب، غلظت محلول هیدروکسیدی، دما و فشار بر فرآیند جذب سطحی بررسی شد. نتایج آزمایش‌های جذب نشان داد که با کاهش دما و افزایش فشار، ظرفیت جذب گاز کربن ‌دی‌اکسید افزایش می‌یابد و شرایط بهینه جذب کربن ‌دی‌اکسید مربوط به دمای 20 درجه سانتیگراد، فشار 6 بار، مقدار 2 گرم جاذب و غلظت 30 درصد وزنی سدیم ‌هیدروکسید و پتاسیم ‌هیدروکسید می‌باشد. دراین شرایط عملیاتی، ظرفیت جذب کربن ‌دی‌اکسید برای کربن ‌فعال اصلاح شده با محلول‌های هیدروکسیدی سدیم و پتاسیم به ترتیب برابر با 32/104 و 00/84 میلی‌گرم بر گرم جاذب بدست آمد که نشان ‌دهنده افزایش 83 و 48 درصدی کربن ‌فعال‌های اصلاح ‌یافته در مقایسه با کربن ‌فعال اصلاح ‌نیافته می‌باشد. این در حالیست که ظرفیت جذب کربن ‌دی‌اکسید برای آلومینای ‌فعال اصلاح شده با محلول‌های هیدروکسیدی سدیم و پتاسیم به ترتیب برابر با 70/146 و 84/130 میلی گرم بر گرم جاذب بدست آمد که نشان‌دهنده افزایش 65 و 47 درصدی آلومیناهای ‌فعال اصلاح ‌یافته در مقایسه با آلومینای ‌فعال اصلاح ‌نیافته می‌باشد. در حالت کلی جاذب آلومینای ‌فعال اصلاح یافته در مقایسه با کربن ‌فعال اصلاح ‌یافته دارای ظرفیت جذب کربن ‌دی‌اکسید بالاتری می‌باشد.

کلیدواژه‌ها