رزین تباد‌گر کاتیونی بر پایه پلی بوتیل متاکریلات در اندازه گیری هموگلوبین A1c

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 تهران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، دانشکده شیمی

2 تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران

چکیده

ااندازه‌ گیری پروتیین ‌های گلیکوله شده در پایش بلند مدت گلوکز خون به ‌ویژه در مورد بیماران دیابتی کاربرد دارد. امروزه یکی از فناوری ‌های مرسوم در جداسازی و شناسایی ایننوع پروتیین‌ ها، استفاده ازتبادل‌گرهای کاتیونی به شکل ستون‌های میکرو است. یکی از انواع این رزین‌ های سنتزی بر پایه پلی بوتیل متاکریلات است. در این مطالعه، رزین بر پایه پلی بوتیل متاکریلات با استفاده از روش پلیمریزاسیون تعلیقی با ساختارهای شیمیایی و فیزیکی گوناگون سنتز و تعیین هویت شد. اسپکتروسکوپی FTIR حضور گروه ‌های اسیدی کربوکسیلیک را در رزین تأیید کرد. با استفاده از دستگاه تعیین سطح ویژه (BET) و میکروسکوپ روبشی الکترونی (SEM) به ترتیب سطح ویژه ذره ‌های رزین تعیین و ماکروپور بودن رزین نشان داده شد. اسپکتروسکوپی UV/VIS برای تعیین قابلیت رزین در جداسازی هموگلوبین A1c استفاده شد. سرانجام مناسب بودن رزین تعویض یون کاتیونی سنتز شده با ساختاری ماکرو پور و ظرفیت تبادل یون 083/3 میلی اکی والان بر گرم رزین خشک، در جداسازی HbA1cنشان داده شد.  

کلیدواژه‌ها

موضوعات


[1] Small H., “Ion Chromatography”. Plenum Press, New York, (1989).
[2] Haddad P.R., Jackson P.F., “Ion Chromatography”. Elsevier, Amsterdam, (1990).
[3] Walton H.F, Rocklin R.D., “Ion Exchange in Analytical Chemistry”. CRC Press, Boca Raton, (1990).
[4] Weiss J., “Ionenchromatographie”, Wiley-VCH, Weinheim, USA, p. 952 (1993).
[5] Helffrerich F., “Ion Exchange”, McGraw-Hill, New York, USA, (1962).
[6] Dasgupta P.K., Ion Chromatography: The State of the Art., Anal.Chem. 64, p. 775 A (1992).
[7] Dyer A., Hudson M.J., Williams P.A., (Editors), “Ion Exchange Processes: Advances and Applications”, Royal Society of Chemistry, Cambridge, p. 371, (1993).
[8] Dorfner K., (Ed.), “Ion Exchange", Walter de Gruyer & Co., Berlin, p. 1451 (1991).
[9] Yamamoto S., “Ion Exchange Chromatography of Proteins”, Marcel Dekker, New York, p. 401, (1988).
[10] Gooding KM, Regnier F.E., (Eds.), “HPLC of Biological Macromolecules”. Marcel Dekker, New York, p. 457 (1990).
[11] Muller W., New Ion Exchangers for the Chromatography of Biopolymers. J. Chromatog, 510, p. 133 (1990).
[12] Smith R.L., Pietrzyk D.J., Liquid Chromatographic Separation of Metal Ions on a Silica Column. Anal. Chem., 56, p. 610 (1984).
[13] Rahbar, S., Abnormal Hemoglobin in Red Cells of Diabetics. Clin. Chim. Acta, 22, p. 296 (1968).
[14] Schnek A.G., Schroeder W.A., The Relation Between the Minor Components of Whole Normal Human Adult Hemoglobin as Isolated by Chromatography and Starch Block Electrophoresis, J. Am. Chem. Soc., 83, p. 142 (1961).
[15] Rahbar S., Blumenfeld O., Ranney H.M., Studies of Unusual Hemoglobin in Patients with Diabetes Mellitus. Biochem. Biophys. Res. Commun., 36, p. 838 (1969).
[16] Trivelli L.A., Ranney H.M., Lai H.T., Hemoglobin Components in Patients with Diabetes Mellitus, N. Engi.J. Med., 284, p. 353 (1971).
[17] Kynoch P.A.M., Lehmann H., Rapid Estimation (2.5h) of Glycosylated Hemoglobin for Routine Purposes, Lancet ii, 310, p.16 (1977).
[18] Welch S.G., Boucher B.J., A Rapid Micro-Scale Method for the Measurement of Haemoglobin A1(a+b+c). Diabetologia, 14, p. 209 (1978).
[19] Chou J., Robinson C.A.Jr., Spiegel A.L., Simple Method for Estimating Glycosylated Hemoglobins, and Its Application to Evaluation of Diabetic Ppatients, Clin. Chem., 24, p. 1708 (1978).
[20] Abraham E.C., Huff T.A., Cope N.D., Wilson, J.B., Bransome, E.D., Determination of the Glycosylated Hemoglobins (Hb A1) with a New Microcolumn Procedure, Diabetes, 27, p. 931 (1978).
[21] Chithambara Thanoo B., Jayakrishnan A., Preparation of Hydrogel Beads from Crosslinked Poly(Methyl Methacrylate) Microspheres by Alkaline Hydrolysis, J. Applied Polym. Sci., 39, p. 1153 (1990).
[22] Bissé E, Abraham EC. New Less Temperature-Sensitive Microchromatographic Method for the Separation and Quantitation of Qlycosylated Hemoglobins Using a Non-Cyanide Buffer System, J. Chromatog., 344, p. 81 (1985).