جهاد دانشگاهی-پژوهشکده توسعه صنایع شیمیایی ایران نشریه شیمی و مهندسی شیمی ایران 1022-7768 41 3 2022 11 22 Modeling and optimization of methane tri-reforming reactor under different side-feeding strategies with the aim of maximizing hydrogen yield مدل سازی و بهینه سازی راکتور تری ریفورمینگ متان در شرایط گوناگون خوراک دهی جانبی با هدف بیشینه کردن بهره ی هیدروژن 243 262 243898 FA محمد حسن خادمی گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران افشار علیپور دهکردی گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2020 09 13 The use of membrane reactors to distribute one or more components through the membrane (also known as side-feeding strategy) is an efficient method for controlling reactions pathways and achieving the highest performance. In this study, an optimization of three types of membrane reactor and a conventional tri-reformer was carried out to maximize H2 yield subject to produce the proper syngas for the next common processes, including methanol, Fischer-Tropsch, and dimethyl ether (DME) direct synthesis. In this regard, a sensitivity analysis was performed to identify significant parameters affecting H2 yield in O2, CO2, and H2O membrane reactors. A comparison between these configurations under optimal conditions shows that O2 side-feeding strategy was the most favorable strategy in terms of CH4 conversion, H2 yield, and catalyst lifetime due to no formation of hot spot temperature. Also in this strategy, the H2 yield was increased by 8% and 10% compared to the conventional tri-reformer to produce suitable syngas for the methanol and DME direct synthesis processes, respectively. استفاده از راکتورهای غشایی برای توزیع یک یا چند ماده در طول بستر کاتالیستی (خوراکدهی جانبی) یکی از روش های موثر در کنترل مسیر انجام واکنش برای رسیدن به بهترین عملکرد راکتور می باشد. در این پژوهش، بهینه سازی سه ساختار راکتور غشایی و راکتور مرسوم تری ریفورمینگ متان با هدف بیشینه کردن بهرهی هیدروژن برای تولید گاز سنتز مناسب برای فرایندهای بعدی شامل سنتز مستقیم دیمتیل اتر، متانول و فیشرتروپش انجام شدهاست. در این راستا، یک آنالیز حساسیت برای شناسایی پارامترهای موثر بر بهره ی هیدروژن در راکتورهای غشایی اکسیژن، دی اکسید کربن و بخارآب انجام شد. مقایسه بین این راکتورها در شرایط بهینه نشان می دهد که راکتور غشایی اکسیژن دارای مزایایی مانند افزایش میزان تبدیل متان و بهره ی هیدروژن و افزایش طول عمر کاتالیست بخاطر حذف نقطه ی داغ در پروفایل دمایی راکتور نسبت به سایر ساختارها میباشد. همچنین بهره ی هیدروژن در راکتور غشایی اکسیژن به ترتیب 8 و 10 درصد نسبت به راکتور مرسوم در شرایط تولید گاز سنتز مناسب برای فرایندهای تولید متانول و دی تیل اتر افزایش یافته است.

https://www.nsmsi.ir/article_243898_ae2e179091261f008828ed7bf7103aad.pdf