جهاد دانشگاهی-پژوهشکده توسعه صنایع شیمیایی ایران نشریه شیمی و مهندسی شیمی ایران 1022-7768 36 4 2017 12 22 Synthesis of Living Polymethylene Based on Polyhomologation by Using Simmons-Smith Reagent سنتز پلی متیلن زنده به روش پلی همولوگ دار شدن با استفاده از واکنشگر سیمونز اسمیت 59 64 25205 FA امیر عبدالملکی دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان ساناز حشمت آزاد دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان محمد رضا مولویان جزی دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان Journal Article 2016 11 12 Carbon backbone polymers are prepared by the polymerization of olefins. The carbon backbone is built two carbon atoms at a time. The reaction is fundamentally different from conventional olefin polymerizations in that the carbon backbone is built one carbon atom at a time (C1 polymerization). The general reaction involves the polymerization of ylide (a neutral dipolar molecule containing an anionic site attached directly to a heteroatom carrying a formal positive charge) or ylide like monomers via a Lewis acidic borane initiator or catalyst. Living polyhomologation allows for the production of extremely low molecular weight PEs and PE mimics with the best molecular weight distribution control out with relatively mild conditions. The greatest challenge for living polyhomologation is the availability of raw materials. Not only is their a limited selection of suitable monomers and catalysts, but these materials also are not commercially available and must be synthesized. Here in, a new one-pot boron-catalyzed polymerization of tetrahydrotiophenium methylide which was synthesized in situ has been used to prepare polymethylenes. The living polymerization via the intermediacy of sulfur ylides was initiated and catalyzed by the organoborane as a one-pot procedure. Termination of the resulting tris(polymethylene) organoborane with acetic acid produced polymethylenes. One-pot synthesis of polymethylene was easily achieved under mild conditions in high yields and purity through sulfur ylide mediated homologation. The reactions were used to produce polymethylenes with molecular weights in the range of 17000-260000 (based on GPC) with low polydispersities between 1.07-1.18. پلیمرهای با ساختار کربنی به طور عمده از پلیمر شدن الفین ها به دست می آیند و زنجیره کربنی از طریق اتصال هم زمان دو اتم کربن رشد می کند. این واکنش به طور ذاتی از واکنش های متداول پلیمر شدن الفین ها متفاوت بود و در آن هر بار یک اتم کربن به زنجیره پلیمر افزوده می شد. در این روش، پلیمر از طریق پلیمر شدن مونومرهای ایلیدی تهیه می شود. مونومرهای ایلیدی باید به صورت مجزا سنتز و جداسازی شده و سپس با ترکیبهای بور وارد واکنش شده و پلیمرشدن را پیش ببرند و امکان انجام واکنش به صورت تک ظرف وجود ندارد. در این پژوهش پلی متیلن های زنده با استفاده از ایلید گوگرد (واکنشگر سیمونز اسمیت) با یک روش پلیمرشدن تک ظرفی کنترل شده با استفاده از کاتالیست بور سنتز شدند. در این روش پلیمرشدن زنده، واکنش توسط ایلید گوگردی که در محیط به صورت هم زمان سنتز می شود، آغاز شده و با ترکیب ارگانو بوران کاتالیست می شود. در هر مرحله یک کربن به ساختار پلیمر افزوده شده و در پایان مرحله پایانی واکنش و تشکیل زنجیرهای پلیمری با بازده و خلوص بالا، توسط استیک اسید انجام می شود. وزن مولکولی پلیمرهای به دست آمده به این روش به وسیله روش GPCدر حدود 17000 تا 260000 دالتون به دست آمد و همچنین شاخص پراکندگی وزن مولکولی کم بین 07/1 تا 18/1 به دست آمد که نشانگر عملکرد مناسب این روش می باشد.

https://www.nsmsi.ir/article_25205_fb739f78a1b83ccad7886436e3146c77.pdf