جهاد دانشگاهی-پژوهشکده توسعه صنایع شیمیایی ایران نشریه شیمی و مهندسی شیمی ایران 1022-7768 36 1 2017 05 22 Sand Control: Applying Hydrogels as New Method in Oil Reservoirs کنترل تولید شن: کاربرد هیدروژل ها، روشی نوین در مخازن نفتی 215 227 27948 FA سمیرا زرگری مرندی دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران محسن وفایی سفتی دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران مهسا باغبان صالحی پژوهشکده مهندسی نفت، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران عاصفه موسوی مقدم بخش مهندسی شیمی، دانشگاه مالایا، مالزی احمد دادوند کوهی بخش مهندسی شیمی، دانشگاه گیلان، گیلان Journal Article 2016 06 05 The ability to control sand production wells in oil reservoirs in the world is a big industrial challenge. Therefore, so many efforts have been made by using different methods to reduce the amount of produced sand and subsequently to increase the amount of oil production. In this study, in order to control sand production, the hydrogel injected as a chemical method have been used for the formation strength as a new method. Hydrogels were prepared from Acrylamido Propyl Sulfonated Acid as polymers and chromium (III) acetate as a crosslinker, ensuring their injectivity ability were used for the consolidation of sand in the reservoir. In order to select and design the suitable hydrogel structure of the polymer and the crosslinker focusing on gelation time, lifetime, injectivity into the sand bed capacity and gel strength, some experiments such as bottle, rheology and compressive strength tests were performed. Finally, the efficiency of the selected hydrogel was evaluated by applying the sand packed core-flooding tests to reduce sand production. The results showed that the compressive strength increased about 20 times after injection of 1 pv hydrogel. In addition, the hydrogel injection decreased the sand production by 90%. However, water permeability decreased in sand packed 77 times after polymer gel injection and 4 times for oil permeability. Due to the severe reduction in water permeability of the sand packed, hydrogel with double efficiency can be used to reduce the water production and control the sand production in oil and gas reservoirs. توانایی کنترل تولید شن در چاههای مخازن نفتی در تمام دنیا چالش بزرگ صنعتی به شمار میرود. از این رو همواره تلاش میشود تا با به کارگیری روشهای گوناگون، از میزان تولید شن کاسته و به میزان تولید نفت افزوده شود. در این پژوهش برای استحکام سازند به منظور کنترل تولید شن، از روش شیمیایی تزریق هیدروژل به دست آمده از پلی اکریل آمید سولفونه آب کافت شده به عنوان پلیمر و کروم(III) استات به عنوان عامل شبکه ساز، با قابلیت تزریقپذیری در مخزن، استفاده شد. این روش اگرچه در بندش، روشی شناخته شده است اما در کنترل تولید شن روشی نوین محسوب میشود. به منظور انتخاب و طراحی ساختار هیدروژل مناسب با تأکید بر پارامترهای زمان بندش، طول عمر، قابلیت تزریق پذیری به بستر شنی و استحکام هیدروژل، آزمایشهای بطری، رئولوژی و مقاومت فشاری طراحی و انجام شد. سرانجام کارایی هیدروژلهای انتخاب شده به منظور کاهش تولید شن در سامانه سیلابزنی بستر شنی بررسی شد. براساس نتیجههای به دست آمده از آزمایشها، مقاومت فشاری بستر شنی، پس از تزریق pv1 هیدروژل، بهطور متوسط 20 برابرافزایش یافت. افزون بر آن تزریق هیدروژل کاهش 90% تولید شن را به دنبال داشت. این در حالی است که تغییر تراوایی بستر شنی نسبت به آب 77 برابر و نسبت به نفت 4 برابر کاهش یافت. بنابراین با توجه به کاهش شدید تراوایی بستر شنی نسبت به آب، هیدروژل میتواند با کارایی دوگانه کاهش تولید آب و کنترل تولید شن در مخازن نفت و گاز مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.nsmsi.ir/article_27948_2320cc311e948c73c192f8b63d1ffab1.pdf