جهاد دانشگاهی-پژوهشکده توسعه صنایع شیمیایی ایران نشریه شیمی و مهندسی شیمی ایران 1022-7768 39 2 2020 08 22 Controlled Release of Compsobuthus Scorpion Venom Prepared from Chitosan Nanoparticles as an Antigen Delivery System رهایش کنترل شده زهر عقرب کمپسوبوتوس از نانوذره‌های کیتوزان به عنوان سامانه انتقال آنتی‌ژن 1 10 34011 FA حمید سعیدیان دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران شیما شیرمحمدی بهادران دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ناصر محمدپور دونیقی پژوهشکده واکسن و سرم انسانی، موسسه واکسن و سرم سازی رازی، کرج، ایران Journal Article 2018 10 06 In the present study, polymeric nanoparticles were prepared via ionic gelation of tripolyphosphate (TPP) and chitosan. The morphologies and characteristics of chitosan nanoparticles were determined by Scanning Electron Microscopy (SEM) and Fourier Transform Infrared (FT-IR) spectroscopy, respectively, and their mean particle sizes and zeta potentials were obtained using DLS. FT-IR was confirmed tripolyphosphoric groups of TPP-linked with amine groups of chitosan in the nanoparticles. SEM was showed a spherical, smooth, and almost homogenous structure for the nanoparticles. The influence of many factors on the encapsulation of compsobuthus scorpion venom on the prepared chitosan nanoparticles (CS-NPs) was also evaluated. The optimum encapsulation efficiency (99.98%) and loading capacity (80.44%) were obtained by chitosan concentration of 2 mg/ml, chitosan to TPP mass ratio of 2, and compsobuthus scorpion venom initial concentration of 500 mg/mL. In vitro release of nanoparticles showed an initial burst release of approximately 20% in the first 8 hours, followed by a slow and steady rate release for about 72 hours. It could be concluded that the compsobuthus scorpion venom-loaded CS-NPs can be considered as an antigen delivery candidate. نانوذره های پلیمری به عنوان یکی از بهترین سامانه های انتقال دارو، در سالهای اخیر به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند. در این مطالعه نانوذره های پلیمری به روش ژله ای شدن یونی تریپلیفسفات (TPP) و کیتوزان تهیه شدند. سپس زهر عقرب کمپسوبوتوس بر روی آن ها بارگزاری شد. ویژگی های فیزیکوشیمیایی نانوذره های به دست آمده و پارامترهای مؤثر بر آزادسازی زهر در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. ریخت شناسی و ویژگی نانوذره های کیتوزان دارای زهر به ترتیب توسط میکروسکوپ الکترونی نگاره (SEM) و فناوری طیف سنجی FT-IR، تعیین شد و متوسط اندازه ذره ها و پتانسیل زتا با استفاده از DLS اندازه گیری شد. فناوری FT-IR، اتصال گروه تریپلیفسفات با گروه های آمین کیتوزان را در نانوذره ها تأیید نمود و SEM ساختاری کروی، صاف و به تقریب همگن را برای نانوذره ها نشان داد. کپسوله کردن بهینه، با راندمان (۹8/۹۹٪) و ظرفیت بارگزاری (44/80٪)، با استفاده از محلول کیتوزان با غلظت ۲ میلی گرم بر میلی لیتر، نسبت جرمی کیتوزان به TPP برابر با 2 و غلظت اولیه ۵۰۰ میکروگرم بر میلی لیتر زهر عقرب به دست آمد. در شرایط آزمایشگاهی، در ۸ ساعت اولیه حدود ۲۰٪ آزادسازی زهر از نانوذره ها صورت گرفت و سپس به آرامی و با سرعت ثابت در ۷۲ ساعت، رهایش ادامه میی ابد. بنابراین می توان زهر عقرب کمپسوبوتوس، تثبیت شده روی نانوذره های کیتوزان را به عنوان یک سامانه انتقال آنتیژن در نظر گرفت. آزادسازی ناگهانی و یک باره در مورد این زهر دیده نمی شود و این یکی از نقطه های قوت نانوذره های کیتوزان دارای زهر تهیه شده می باشد، چرا که آزاد سازی تدریجی آنتیژن، برای تقویت سامانه ایمنی بسیار دارای اهمیت است.

https://www.nsmsi.ir/article_34011_d3b1db304152af564f2675ca8e5ac45f.pdf