مروری بر مطالعات تزریق آب کم شور در مخازن کربناته و چالشهای موجود

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف، تهران.

3 پژوهشکده ازدیاد برداشت از مخازن نفت و گاز، تهران، ایران.

چکیده

فرآیند تزریق آب و سیلاب‌زنی در سالهای متمادی به عنوان یکی از روش‌های مهم و کاربردی جهت حفظ فشار مخزن و بهبود جریان نفت به سمت چاه‌های تولیدی شناخته شده است. نتایج حاصل از مطالعات حاکی از آن است که جنس سنگ، ترکیب و درجه شوری آب تزریقی در کارایی فرآیند سیلاب‌زنی تاثیر به ‌سزایی دارند. تزریق آب کم شور به دلیل در دسترسی و ارزان بودن آب و سازگاری آن با محیط زیست نسبت به سایر روش‌های تزریقی کاربردی‌تر است.
نتایج آزمایشگاهی حاکی از این است که بیشترین بازیافت نفت زمانی حاصل می‌شود که غلظت نمک آب تزریقی کمتر از آب سازند باشد. مکانیسم‌های متعددی برای توصیف عملکرد تزریق آب کم شور در ازدیاد برداشت نفت بیان شده ‌است که مهاجرت ذرات رس، تغییر ترشوندگی، تبادل یونی، انبساط لایه دوگانه، تغییر PH، حلالیت کانی و اثر نمک از جمله آنها است. برهم کنش‌ها و اثر متقابل این مکانیسم‌ها علاوه بر تاثیر مستقل هریک از آنها، بر پیچیدگی شناخت عملکرد دقیق تزریق آب کم شور افزوده است. اگرچه اعتقاد عمومی بر این است که تزریق آب کم شور سبب افزایش ضریب بازیافت نفت می‌گردد لیکن بدلیل تناقض در نتایج برخی از آزمایشات ابهاماتی در این زمینه وجود دارد. این مقاله خلاصه‌ای از مهمترین مطالعات منتشر شده در زمینه اثر آب کم شور در مقیاس آزمایشگاهی را ارائه و مشاهدات میدانی و موارد مرتبط با شبیه سازی فرایندهای درگیر در تزریق آب کم شور را بیان می‌کند. علاوه بر این به چالش‌های مطالعات مرتبط با تزریق آب کم شور اشاره خواهد شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات