مقایسه میزان تخریب رنگهای آنیونی و کاتیونی با استفاده از نانوکامپوزیت تیتانیم دی اکسید-گرافن/آلژینات

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور مرکز تبریز

چکیده

در این کار پژوهشی، کاتالیزورهای تیتانیم دی اکسید ( TiO2)، تیتانیم دی اکسید-گرافن (TiO2- Graphene)و تیتانیم دی اکسید-گرافن/آلژینات (TiO2-Graphene/Alginate) تهیه و با روشهای گوناگون نظیر EDX, SEM, TEM, XRDشناسایی شدند. فعالیت فتوکاتالیزوری نمونه های تهیه شده در حذف مالاکیت سبز و متیل اورانژ به عنوان رنگهای کاتیونی و آنیونی از محلولهای آبی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد فعالیت فتوکاتالیزوری نمونه ها، متاثر از ساختار شیمیایی آلاینده هاست. به طوری که نانوکامپوزیت TiO2-Graphene/Alginate در حذف رنگ کاتیونی و کاتالیزور TiO2-Graphene در حذف رنگ آنیونی، فعالیت بیشتری نسبت به سایر نمونه ها از خود نشان دادند. همچنین رقم های شایستگی برای انرژی الکتریکی به ازای هر مرتبه (EEO) برای حذف فتوکاتالیزوری مالاکیت سبز در حضور نمونه های تهیه شده مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان انرژی الکتریکی مصرفی یرای حذف مالاکیت سبز با استفاده از TiO2-Graphene/Alginateنسبت به سایر فتوکاتالیزورها کمتر است. به منظور درک ماهیت جذب، مدل های همدمایی جذب مورد مطالعه قرار گرفتند. از بین مدل های همدمایی جذب، مدل لانگمیر با ضریب همبستگی 995/0 بهترین تطابق را با داده ها نشان داد. طبق مدل لانگمیر، بیشترین ظرفیت جذب مالاکیت سبز به وسیله جاذب TiO2-Graphene/Alginate ، mg. g-1 45/86 به دست آمد که تقریبا چهار برابر ظرفیت جذب TiO2-Graphene می باشد. همچنین قابلیت بازیافت نانوکامپوزیت TiO2-Graphene/Alginate مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد نانوکامپوزیت TiO2-Graphene/Alginate قابلیت بازیافت دارد و از پایداری بالایی برخوردار است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات