گروه مهندسی شیمی_بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده
در تولید محصولات شیمیایی به روش تخمیر، یکی از چالشهای رایج، مهار تولید توسط تجمع محصول در محیط کشت است. برای غلبه بر این مشکل، روشهایی همچون تغییر شرایط محیطی، افزودن مواد کمکی، اصلاح فرمولاسیون محیط و بهبود سویههای میکروبی پیشنهاد شده است. در فرایند بیهوازی تولید سوکسینیک اسید با استفاده از کورینه باکتریوم گلوتامیکوم، تجمع این متابولیت موجب کاهش راندمان میشود. در این پژوهش، با بهکارگیری روش جداسازی درجا، امکان بهبود راندمان تولید بررسی شد. گروههای مختلفی از حلالها شامل حلالهای گیاهی، الکلها و آلکانها از نظر زیستسازگاری و جنبههای اقتصادی ارزیابی شدند. برای انتخاب حلال مناسب، از نرمافزار اسپن پلاس استفاده گردید. بر اساس نتایج نمودار مصرف گلوکز، رشد باکتری در ساعت 24 مهار شد؛ بنابراین، حلال در همین زمان به محیط کشت اضافه شد. در میان گزینهها، اولئیل الکل به دلیل زیستسازگاری بالا، توانایی جذب مطلوب سوکسینیک اسید و قابلیت بازیابی از طریق تقطیر، بهعنوان مناسبترین حلال انتخاب گردید. بیشترین جداسازی در غلظت (v/v) 10% حاصل شد که منجر به افزایش حدود 15 درصدی راندمان تخمیر گردید.